Stressed maar wel leuk dressed

Héél soms melden wij leraren ons ziek. Met de nadruk op soms. In mijn geval echt heel erg soms. En dat komt natuurlijk nooit goed uit. Want er is altijd een reden waarom wij zelf voor onze eigen klas moeten staan. Bijvoorbeeld de dag na de vakantie.

Elke leraar snapt hoe miserabel ik me gevoeld moet hebben om op maandag 9 mei te moeten bellen met de mededeling dat ik letterlijk NUL uur had geslapen en gewoonweg niet verantwoord voor de klas kon staan……..

Meivakantie. Samenstelling. Vakantie in mei. Definitie van vakantie, daarmee bedoel ik mijn definitie: onthouding van de reguliere Inspanningen zodat er plaats en tijd is voor ONTspanning. Lees: afspraken inplannen voor mijn pas opgestarte eigen bedrijf omdat ik daar in een gewone week never nooit aan toe kom. Naast fulltime juf zijn, geef ik lezingen, presentaties en workshops in & over onderwijs. Ik ga van Rotterdam naar Barendrecht voor een inspiratiegesprek met een bestuurder ter voorbereiding op de workshop die ik ga geven, van daar haast ik naar Utrecht voor een brainstorm sessie met Leraren met Lef. Een paar dagen later update ik mijn site en maak een start met het ontwerp voor een nieuwe presentatie. Minimaal één vakantiedag zit vol met één op één gesprekken. Gesprekken waarvan je nooit helemaal zeker weet wat er uit voortvloeit. Maar het is niet erg. Want ik stuiter vol energie elk kantoor of koffiezaakje uit na deze gesprekken. Ik stuiter er overigens ook vol energie naar binnen, volledig dressed in style naturellement!

 

IMG_7923

 

Wat valt het dan tegen als je dan opeens stress blijkt te hebben. Stress? Ik? Hoezo? Ja ik doe best veel en ja het onderwijs is druk, maar stress? Nee hoor mij niet gezien. Tja, als je in drie nachten tijd nauwelijks drie uur per nacht slaapt en dus huilend aan de telefoon hangt met de dokter, die vraagt wat je tegenwoordig allemaal doet en je na jouw antwoord vertelt dat het een recept voor hartkloppingen is en dat die het gevolg zijn van stress, dan valt het moeilijk te ontkennen. Dus moet ik eraan geloven. En nadenken, keuzes maken en grenzen stellen en o ja nog zo’n lekker cliché………nee zeggen.

Dit is het dilemma. Zwart wit gezien. Ik kan een dag minder gaan werken. Natuurlijk. Theoretisch gezien. Maar ik heb net een huis gekocht. On my own! Alle onafhankelijke stoere vrouwen gooi je handen in de lucht! Misschien niet de beste timing om ook een eigen bedrijf te beginnen. Waar ik het liefste één dag in de week vrij voor zou willen maken. Maar, die hypotheek! Oké én al die jurken schoenen rokjes spelen ook een rol… Want de kleding maakt mij tot wie ik ben, ook als juf.

 

IMG_8139

 

Goed. Terug naar die maandag. Met nul uur slaap worden je emoties toch wat afgevlakt. Best jammer als je bij de notaris zit om te tekenen en voor het eerst met je eigen sleutels je eigen huis binnen stapt. Ja diezelfde maandag dus. Schuldgevoel ging sky high! There and then besloot ik eerst maar eens flink te gaan genieten van mijn huis. Mezelf verwennen met mooie spullen voor in dat huis. Moeten die jurken en schoenen maar even wachten. (En geloof me, dat zeg ik niet snel!)

Wat niet kan wachten is het maken van keuzes. Mijn slaap is me dierbaar en op dinsdag 10 mei snapte ik weer heel goed waarom ik graag genoeg wil slapen zodat ik les kán geven. Ik vraag ’s ochtends altijd hoeveel kinderen zich goed, mwah of niet goed voelen. Vervolgens mogen ze in één zin uitleggen waarom. Ik citeer één van mijn meiden……..

“Ik voel me goed omdat u er weer bent.”

Zo simpel kan het zijn…….

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *