Leeg hoofd (niet te verwarren met leeghoofd)

feat leeg hoofd

Het einde van de zomervakantie nadert met rasse schreden (van die mooie zinsdelen die je anders nooit gebruikt, heerlijk) en ik loop op het strand. Hard. U leest het goed. Ik loop hard op het strand. Door het zachte zand tijdens mijn mini vakantie met vriendin en haar dochtertje in Noordwijk. In mijn nieuwe sport outfit. While in Barcelona heb ik me nul komma nul ingehouden wat betreft cocktails en …. nou ja vooral cocktails. Maar vanaf de dag na aankomst ben ik volop gaan sporten en, zonder al het lekkers aan mij voorbij te laten gaan, minder gaan eten. Ergo dat hardlopen op dat strand.

Nu schijnen mensen dit ook te doen om een leeg hoofd te krijgen. Dit is dus dat hardlopen. Het is nooit mijn doel maar overkomt me soms wel. Dat ik me opeens realiseer dat ik al een paar minuten niet heb gedacht aan één van de dingen die samen de wervelwind in mijn hoofd vormen. Zeker die laatste week ECHT vakantie kan ik dat goed gebruiken. Want hoe hard mijn liefste ook roept dat ik ZES weken vakantie heb, het zijn er echt maar vijf, believe you me. 

Nu ben ik geen leeghoofd maar ik ga ook niet beweren dat alle gedachtes in mijn wervelwind van hoog intellectuele en/of filosofische kwaliteit zijn. Het gaat van bedenken wat ik vandaag aan ga doen tot de nieuwe bordeaux rode sportlegging die ik gisteravond in de webshop van de Hennes heb gekocht wánt in nieuwe kleding sport je fijner en vooral vaker tot het nalopen van de to do lijst in mijn hoofd (wat heel eventjes resulteert in een verhoogde hartslag) tot aan het proberen bovenhalen van alle namen van de kids in mijn klas. Nee, een leeg hoofd kreeg ik er op dat strand niet van. 

 

IMG_7871

 

Ik maakte de maandag van de voor mij laatste week van mijn zomervakantie een to do lijst. Één met to do algemeen, één to do school om startklaar te zijn en dan nog een lijstje data waarop ik ga presenteren of workshops geef voor mijn eigen bedrijf. Superleuk natuurlijk maar toen er twee pagina’s vol stonden en ik nog ruimte miste schoot ik aardig in de stress. Ik riep vriendlief, die zich na één blik op mijn gezicht bezorgd afvroeg of ik net slecht nieuws had gehoord? Nee, ik heb zojuist mijn to do lijst gemaakt. Hij stond mij toe alles te showen en toe te lichten, noemde die voor hem laatste week van mijn zomervakantie als ‘tijd zat’ en nam dat gelukkig terug toen hij mijn agenda zag. Hardop vroeg ik mij af “wat ik dan in hemelsnaam de afgelopen vijf weken had gedaan en waarom ik dan niet elke week een paar uurtjes had ingepland voor al deze dingen?”. (Ik gaf mijn liefste gelijk de garantie dat dit waarschijnlijk elk jaar zo zal gaan aangezien het alle afgelopen jaren ook al zo gaat.) 

Ik kreeg geen antwoord en wist het zelf eigenlijk ook niet. Genoten, dat wel. Misschien is dat mijn lege hoofd methode wel. Vijf weken genieten en aan het einde van die vijf weken niet goed weten wat je allemaal hebt gedaan maar dat het wel heerlijk was. Vasthouden, het gevoel van een leeg hoofd. Ga ik toch wat vaker hardlopen. Gelijk een mooi excuus om nog wat te gaan shoppen op de sportafdeling. Hoe rood mijn wangen dan ook zijn, mijn glimlach zal groot zijn, mijn outfit stunning en mijn hoofd …. zucht …. leeg … dat lijkt me lekker!

 

IMG_7872

 

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *