LeerKracht Lisette Meilof

Ik zag Lisette (26 jaar) bij De Machinist in Rotterdam, waar ik het overleg van de MeetUp010 crew mocht bijwonen. Lisette werkt hier in de bediening. Toevallig kwam ter sprake dat ze de Academische Pabo in Utrecht had gedaan. Ik heb haar direct gevraagd of ik haar mocht interviewen voor EduEnVogue. Donderdag 29 oktober was het dan zover.

 

_MG_8014

Ambitie

Je hebt de Academische Pabo gedaan. Waarom heb je gekozen voor de Academische Pabo?

Lisette: “Toen ik van het vwo afkwam ben ik begonnen met de sportopleiding in Tilburg (de ALO).  Ik hield heel erg van sporten en ik wilde ook iets met onderwijs, dus dit leek me een logische keus. Toch kwam ik daar niet echt goed uit de verf. Ik verveelde me een beetje. Het sporten was leuk, maar verder leerde ik weinig. Het was erg gericht op sporten en minder gericht op onderwijs geven. Ik vond het niet echt uitdagend, dus daar ben ik mee gestopt. Toen ben ik gaan reizen. Na het reizen ben ik uiteindelijk de Academische Pabo tegengekomen en ik dacht: ‘Nou dat is perfect!’ Op de Academische Pabo werd ik meer uitgedaagd, omdat het een combinatie was van meer theorie vanuit de universiteit en het stuk onderwijs en praktische vanuit de pabo. Ik ben niet een type dat alleen maar in de studiebanken zit. Ik vond het mooi, dat je juist ook stages deed en direct ging lesgeven. Dus niet eerst twee of drie jaar alleen studeren en daarna pas in de praktijk aan de slag. Vooral die extra uitdaging en verdieping die het universiteitsgedeelte biedt was wat mij tot de Academische Pabo aantrok.”

_MG_8066

 

Nu ben je afgestudeerd en aan het werk bij De Machinist in de bediening. Wat zijn je plannen voor de toekomst?

Lisette: “Ik sta ook al twee dagen in de week voor de klas. Op maandag en dinsdag sta ik in groep drie in Gouda bij De Cirkel. Een heel erg leuke school. Ik heb daar mijn LIO-stage gedaan. Na mijn stage ben ik daar begonnen met de invulling van een zwangerschapsverlof tot de kerstvakantie. Het is dus nog geen vaste functie. Na de herfstvakantie ga ik verder zoeken, naar een baan in het onderwijs voor na deze periode. Ik vond het wat veel, om gelijk een invulling te zoeken op een andere school, voor de drie “overgebleven” dagen. Één nieuw ding tegelijk vond ik genoeg. Dus daar ben ik mee begonnen. Vanaf de herfstvakantie wil ik dus verder zoeken voor wat meer onderwijswerk. Misschien wat meer in Rotterdam. Het werk in De Machinist is dan eigenlijk nog voor erbij. Ik heb mijn eigen huis dus de huur moet gewoon betaald worden. Het plan is dus: aan het werk!

Maar…….naast werken wil ik ook nog de master ‘onderwijswetenschappen’ gaan doen.  Hier wil ik in september mee gaan starten. Mijn uiteindelijke toekomstbeeld, is een aantal dagen in de week voor de klas en de overige dagen iets doen met onderwijsadvies geven. Het lijkt me helemaal leuk om een eigen onderwijsadviesbureau te hebben, of om gedetacheerd te werken voor het ministerie van onderwijs of iets in die richting. Maar daarnaast wil ik ook echt blijven werken in de praktijk, want er verandert altijd zoveel. Alles ontwikkelt zich continu en je kunt niet aankomen met de ervaring die je twintig jaar geleden in de klas op hebt gedaan. Het is handig als je kunt zeggen dat je nog steeds voor de klas staat en dus weet waar leerkrachten tegenaan lopen of wat juist voor ze werkt. Vanuit die visie ben ik ook de Academische Pabo gaan doen. Ik vind het altijd belangrijk, dat is dan weer mijn ervaring uit de horeca, dat je als manager/adviseur/beleidsmaker, wel echt weet wat op de vloer speelt. Het maakt je werk moeilijker achter de schermen als je dat niet weet.”

_MG_8040

 

Wat voor leerkracht ben jij of wil jij worden? 

Lisette: “Ik heb de ambitie om helemaal perfect te zijn, maar dat bestaat dus niet. Ik hoop vooral een leerkracht te zijn die er is voor elk kind. Ik vind de sociaal-emotionele ontwikkeling het allerbelangrijkste. Dat leren komt wel en als het niet komt is het ook goed. Ik wil een leerkracht zijn die leerlingen helpt een individu te worden, zichzelf te zijn en zichzelf te vinden. Ik denk dat ik heel erg gevoelsmatig aan de slag ga met kinderen. Ik hoop ook dat zij hun gevoel leren uiten en tonen, want dat is best lastig. Zeker als je jong bent en met allerlei dingen te maken hebt, zoals erbij willen horen en groepsvorming. Ik zou nooit heel autoritair willen zijn. Ik ben natuurlijk wel de juf dus ik verwacht respect, maar dat is heel erg wederzijds.”

 

Stijl

Wat draag jij het liefst in de klas?

Lisette: “Dat is heel verschillend, maar vooral waar ik me prettig bij voel. Zoals ik al zei: op gevoel. Mijn stijl is toch altijd wel meer zakelijk, zoals mensen dat dan omschrijven. Ik hou heel erg van rokjes. Ik draag ook vaak rokjes of jurkjes en ga graag voor een vrouwelijke kledingstijl. Je zal mij minder snel in een spijkerbroek op sneakers en een hoodie zien. Het Franse stijltje vind ik heel leuk. Celine is een merk dat ik erg mooi vindt; kan ik niet betalen helaas. Mijn stijl zou ik omschrijven als klassiek, maar dan wel met iets eraan toegevoegd dat funky of edgy is. Iets wat net even anders is, waardoor je niet zo uit een blaadje loopt, maar dat je wel ziet: dat is Lisette.

In de klas probeer ik altijd vast te houden aan die stijl, met daarbij in gedachte dat het wel makkelijk moet zijn met werken. Ik moet kunnen bukken, dingen oprapen en ik wil mee kunnen doen met voetbal. Dat doe ik gerust op hakken, maar ik gooi ook weleens mijn schoenen uit om met iets mee te doen. Ik hou er rekening mee dat ik er makkelijk in kan bewegen en dat het netjes is. Ik probeer stijl te combineren met comfort en gemak. Maar ik laat niet iets stijlvols gaan omdat het niet gemakkelijk is. Ik draag ook vaak hakken in de klas en dat is echt wel een ding op school. Vooral bij de meiden van groep acht. Voor hen ben ik echt ‘de juf op de hakken’. Ik wil in ieder geval niet bij het stereotype juf horen. Ondanks dat ik wel doe wat ik leuk vind hou ik er ook rekening mee met wat het naar een ander uitstraalt. Daar denk ik wel over na. Ik heb ook dingen in mijn kast liggen die ik echt niet aandoe naar school. Ik zou bijvoorbeeld niet met een enorm statement protest-shirt of politiek gevoelig shirt naar school gaan. Ik vind dat je na moet denken over wat je uitstraalt. Er zijn toch mensen die dat vergeten denk ik. Leerlingen letten er ook op en die vinden het leuk als je weet wat een soort van hip is. Daarmee laat je denk ik ook zien dat je je kunt inleven in hun belevingswereld en wat er bij hun speelt.”

 

Lisette1

 

Heb jij een visie op wat wel en niet kan qua kleding in de klas?

Lisette: “Het allerbelangrijkste is dat je er verzorgd uit ziet, dat is ook weer een stukje modelling. Als jij er verzorgd uit ziet en uitstraalt naar leerlingen dat dit belangrijk is, dan geef je hen de boodschap mee dat het belangrijk is om er verzorgd uit te zien en jezelf goed te verzorgen. Verder denk ik dat er heel veel kan, maar houd wel rekening met het type school waar je werkt, wat je uitstraalt en wie je voor je hebt. Niet alleen in de klas maar ook daar buiten. Denk na over wat er gewenst is vanuit de mensen die de school hebben opgericht of wat er gewenst is vanuit de leiding van de school. Je doet het toch met zijn allen vanuit een visie, daar moet je rekening mee houden, maar blijf jezelf. Doe wat jij leuk vindt, maar verzorgd en bewust. Daar binnen kan er denk ik heel veel.”

 

Was er op de Pabo aandacht voor het thema: kleding op het werk?

Lisette: “Nee, helemaal niet. Dat zou best wel mogen. Het hoeft geen hele cursus te zijn. Maar bijvoorbeeld een les die gegeven wordt door een stylist, iemand die met kleding werkt of iemand die veel met bedrijfskleding doet en die mensen laat zien hoe kleding in je voordeel kan werken of juist niet. Toevallig heb ik een TED Talk gezien van een model. Zij komt op in een kort zwart strak jurkje met driekwart mouw, panty en hakken. Terwijl ze vertelt doet ze haar hakken uit en trekt ze slippertjes aan, een wikkelrok om zich heen en een trui aan. Terwijl ze aan het praten is vertelt ze, dat ze in drie minuten is omgekleed en dat ze in die minuten het beeld van de luisteraars over haar heeft verandert. En dat is gewoon zo. Je kijkt en luistert anders naar iemand die een zwart strak jurkje aan heeft, dan naar iemand die slippers, een wikkelrok en een trui draagt. Maar heel veel mensen zijn zich daar niet van bewust en denken er niet over na dat je met kleding iets zegt en dat andere mensen hier meteen een mening of oordeel bij hebben. Ik heb bijvoorbeeld piercings in mijn oren, maar ik denk altijd wel na over wat wel en niet kan. Bijvoorbeeld tatoeages. Ik vind het prima, ik vind ze cool, maar je moet er wel over nadenken als je leerkracht bent dat een tatoeage op je knokkels misschien niet handig is. Niet eens zozeer voor je leerlingen maar meer voor je professionele omgeving.”

 

_MG_8117

 

Credits pictures Lisette: Shannon Cherryl

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *