LeerKracht Renée van Eijk, deel 2 Stijl

Veel mensen in onderwijsland kennen Renée als voorzitter van Leraren met Lef. Ik zag Renée voor het eerst op de DVD bij de Nederlandse vertaling van het boek van Doug Lemov: Teach Like a Champion. Voor de zomervakantie vroeg ik Renée of ik haar mocht interviewen voor EduEnVogue en dat mocht. Donderdag 8 oktober zagen we haar op de school waar ze momenteel werkzaam is, OBS de Pijler in Rotterdam.

Gisteren lazen jullie het eerste gedeelte van het interview met Renée over ‘Ambitie’. Dit is deel 2 van het interview met Renée over ‘Stijl’.

 

_MG_7254Stijl

Je doet verschillende dingen in het onderwijs. Leerkracht, voorzitter, meedenken in het Platform Onderwijs2032. Kleed je jezelf bewust anders tijdens al deze verschillende activiteiten?

Renée: “Ja, heel bewust! Ik ga een beetje na wat voor publiek er komt, denk na over wat ik wil uitstralen en hoe ik me wil voelen. Als ik me bijvoorbeeld sterk wil voelen omdat ik iets echt heel spannend vind, dan trek ik hakken aan. Ik wil altijd als ik ergens ben waar pers of media is, of waar je echt in de spotlights staat, iets anders aan dan het ‘gewone’. Als ik vanuit school bijvoorbeeld naar een bijeenkomst ga, dan kan het zijn dat ik overdag mijn gympen aan heb in de klas en mijn hakken bij me heb, om de gympen te verruilen voor hakken.

Voor de bijeenkomst van morgen met Kids Crowd en Leraren met Lef, wil ik wel iets anders aan, iets dat ik niet in de klas zou dragen maar geen hakken want het is met kinderen. Dus dat is niet zo handig. Het moet wel een beetje speels blijven. Ik moest voor Onderwijs2032 een keer naar een bijeenkomst van katholieke, christelijke en gereformeerde scholen. Dan trek ik een rok aan met nette platte schoentjes eronder en een blauwwit gestreept shirtje erop. Daar denk ik wel heel erg over na. Het is dan wel iets met kraaltjes en glittertjes want ik wil wel mezelf blijven.

Ik ben zo ook geweest naar de Strategie Summit Onderwijs. Dat is alleen maar met bestuurders en directeuren. Ik was de enige leraar daar. Het was met een overnachting en ik was de enige die met een sporttas kwam aanlopen op mijn gympies, (want ik was (ook als enige) met het openbaar vervoer), tussen alle trolleys. Dat viel echt op, maar dan heb ik wel mijn colbert bij me en een blouse. Een blouse met bloemetjes en een tekst, maar het is wel een blouse. En altijd lippenstift! Dat komt doordat ik op de basisschool vroeger een adjunct-directrice had, juf Sylvia. Die kwam altijd ’s ochtends even in de klas. Dan zei ze: ‘Goedemorgen schatjes!’ Zij had altijd roze lippenstift op en hele fleurige, nette kleding. Dit is me heel erg bijgebleven. Vooral omdat ik altijd dacht: ‘Zij is zo vrolijk en optimistisch en dat soort mensen redden het in de wereld!’ Zij kreeg kanker en ik dacht: ‘het kan niet anders dan dat zij er bovenop komt.’ Ze is toen toch overleden en dat heeft me echt geraakt. Mijn tante is ook heel modieus, die had ook altijd lippenstift op. Mijn moeder ook eigenlijk altijd wel maar het waren eigenlijk mijn tante en juf Sylvia waardoor ik dacht: ik wil ook lippenstift!”

 

Heb je tijdens je werk wel eens een ongemakkelijke situatie meegemaakt door je kleding? Hak brak af, ladder in je panty, broek scheurde??

Renée: “Ik had een keer een spijkerbroek aan, en ik was buiten aan het voetballen met mijn groep. Ik deed een beetje stoer dus ik ging achteruit lopen met de bal en viel toen over een stoepje dat ik niet had gezien. Ik ging onderuit en hoorde, krrrrrrrk. Gelukkig had ik een sjaal om mijn nek dus ik deed snel de sjaal om mijn middel terwijl ik op stond. Ik vroeg aan een moeder van kinderen uit mijn klas, die toevallig buiten stond, of het heel erg was en ik deed de sjaal omhoog. De moeder begon toen te gillen: ‘Ooooh, juffrouw, juffrouw, juffrouw, het is heel erg!’ Dus ik heb de sjaal de hele dag omgehouden. Het was echt vreselijk! De kinderen zeiden drie jaar later nog, als hun werd gevraagd wat het grappigste was dat ze ooit hadden meegemaakt, dat dit was toen juf Renée uit haar broek scheurde. Het was vreselijk maar ook wel erg grappig.

Ik heb ook een keer geprobeerd een jaar geen kleding te kopen en daar heb ik toen over geblogd. De kinderen wisten hier van af en die controleerden mij iedere ochtend. Toen was er één keer een jongetje uit mijn klas die ik tegenkwam in de supermarkt. Ik was toen even snel een joggingbroek ingeschoten omdat ik net had hard gelopen en de avond ervoor was het erg laat geworden, mijn haar zat niet en ik had een rood hoofd. In de klas zag ik er dus altijd op en top uit, dit probeer ik altijd wel maar dat jaar was ik er extra mee bezig omdat ik de 365-dagen-geen-kleding-kopen-uitdaging was aangegaan. En toen stond ik in de supermarkt, ik zie dat jongetje uit mijn klas en ik roep heel enthousiast: Hey Melie! Ik zag hem opkijken zo van: “Wie ben jij?!?” Hij herstelde zich ook wel weer snel gelukkig. Maar het was wel zo’n moment dat je denkt, ik ga NEVER meer met joggingbroek de deur uit. Nooit meer! Ik vond het zo erg! Hij was echt heel de illusie kwijt van mijn-juf-ziet-er-altijd-leuk-uit.”

 

Wat zijn jouw do’s en don’ts in de klas met betrekking tot kleding?

Renée: “Dat vind ik afhankelijk van de school waar je werkt. Korte rokjes of broekjes met hele lichte panty’s of met blote benen vind ik niet kunnen. Je moet ook goed letten op de lengte van je onderkleding. T-shirts met bepaalde opschriften kunnen heel heftig zijn. Bijvoorbeeld een collega met ‘boys are toys’ op haar T-shirt. Dat kan niet. Je moet oppassen met decolleté en zorgen dat je rug bedekt is als je bukt of als je even wat pakt. Als je dan net het randje van je onderbroek ziet, is dat toch niet netjes. Ik zou mezelf daar niet prettig bij voelen. Ook in je kleding ben je een voorbeeld voor kinderen. Ik praat ook met kinderen over wat je kan uitstralen met verschillende soorten kleding. Je moet wel jezelf kunnen zijn als kind maar het is ook goed om hen bewust te maken van wat ze kunnen uitstralen met hun kleding en hoe dat voor of tegen ze kan werken. Maar dat doe je meer in groep 8.

Zorg er gewoon voor dat je er een beetje leuk uit ziet. Dat is niet echt do’s of dont’s ofzo, maar als je bijvoorbeeld op de NOT loopt dan is het echt hengelen naar collega’s die er goed gekleed uitzien. Misschien een beetje decadent, maar ik heb van mijn tante voor mijn verjaardag een wardrobe styliste gekregen. Zij gaat heel je garderobe door en maakt combinaties waar je zelf helemaal niet aan hebt gedacht. Dit was na het jaar van de 365-dagen-niets-kopen. In dat jaar heb ik met de kleding die ik had veel verschillende combinaties gemaakt. Toch was het nog heel verrassend wat daar uitkwam! Dingen waar ik zelf echt niet aan had gedacht. Ze maakt dan ook foto’s van de verschillende combinaties, en dan krijg je een lookbook toegestuurd. Vervolgens vertelt ze ook nog wat je nog nodig hebt om je wintergarderobe compleet te maken en houdt hierbij rekening met je budget.  Als ik een bijeenkomst heb met een dresscode waar ik niets mee kan, bel ik haar, geef ik aan wat mijn budget is en dan helpt ze me met het uitzoeken van een passende outfit. _MG_7256

Credits fotografie: Shannon Cherryl

Niet dat ik zeg dat iedereen van het onderwijs dit moet doen, maar het is zo leuk en kinderen nemen het ook over. Mijn zusje is modeontwerpster, die heeft een keer modeworkshops gegeven op mijn oude school. Ze leerde de kinderen hoe je een kledingstuk maakt. Dat was superleuk! Toen had ik daarna een keer een leerling die ’s ochtends te laat, maar wel heel leuk en creatief gekleed, naar school kwam. Ik vroeg aan haar waarom ze te laat was. Waarop het meisje aangaf dat ze die ochtend niet wist wat ze aan moest doen. Toen dacht ik, ok, nou daar kan ik niets van zeggen. Ik heb toen ook gezegd dat ik het begreep, dat ze maar snel moest gaan zitten, maar dat wat ze aan had wel leuk was! Ze heeft die outfit vervolgens een week lang aangehouden.

Kinderen raken er ook mee bezig. Ik had bijvoorbeeld een keer een bloem in mijn haar. De meiden in mijn klas destijds zeiden hierop: “Oh juf, durft u dat?” Daarna deden ze het zelf ook. Meiden kunnen er meer zelfvertrouwen van krijgen. Het is niet alleen dat ik er leuk uit wil zien, maar ik vind het ook leuk om er een voorbeeld in te zijn. Je hoeft niet per se veel geld te hebben om er leuk uit te zien en dat kun je ze ook meegeven. Soms vroegen kinderen waar ik iets had gekocht en dan zei ik wel eens dat ik het bij Wibra had gekocht. Zij waren dan verbaasd. Ik gaf dan aan dat het niet uitmaakt waar je het haalt als het maar leuk is. Ik hoef geen merkkleding ik wil er gewoon leuk uit zien!”

Dus…..en that’s why EduEnVogue, love, love, LOVES Renée!

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *